2009.06.20
103回目♥Wai Kru
103回目♥Wai Kru
17.06.09
วันนี้ซ้อมสแตนแบบโหดสุดๆ ก่อนหน้านี้ตอนเช้าคุยกันเล่นๆว่า
ถ้าเกิดวันนี้ซ้อมสแตนตั้งแต่บ่ายโมงจนถึงสองทุ่มต้องตายแน่ๆ
แล้วสุดท้ายมันก็เป็นแบบที่คิดจริงๆ >o<
ก่อนเวลานัดไปเอาใบรับรองฯที่ OP เหนื่อยโฮกเหอะ
ร้อนก็ร้อน รีบแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ
กลัวไม่ได้กินข้าว + ไปไม่ทันนัด
พอไปถึงเริ่มรู้สึกว่าวันนี้ไม่ค่อยมีสมาธิเล้ยยย อาจเป็นเพราะแดดร้อน
ทำให้ต้องหยีตาตลอดเวลา แระมันก็ส่งผลให้เกิดอาการง่วง
แล้วผลลัพธ์ของมันก็คือ ไม่มีสตินั่นเอง ทำรามาเชียร์ผิดๆถูกๆอยู่นั่นอ่ะ
ทั้งๆที่แม่นมาโดยตลอด เลยต้องยกมือระเบียบสแตนด์อีกครั้งจนได้
กลับมาถึงหอตอนสองทุ่มกว่าๆ เริ่มคุยๆกันเรื่องเอาของออกจากตู้ต้อนรับวันไหว้ครู
ตอนแรกว่าจะไม่เอาออก อาจจะเปิดตู้ไว้ แต่วิวบอกว่าห้ามเปิดเพราะมันกลัว
ก็เออว่ะ ไม่เปิดก็ไม่เปิด งั้นก็ต้องเอาของออก
แต่ยังไม่ได้ทำอะไรก็จำต้องขับจั๊กก้าไปส่งอ้อมทำพานที่หอรามาฯ
ปั่นไปกะวิวกะผึ้งสองรอบ เหนื่อยเมื่อยล้ามั่กกกกกก
กว่าจะทำโน่นนั่นนี่เสร็จก็ปาเข้าไปสี่ทุ่มครึ่งล่ะ มานั่งออนเอ็มแป๊บนึง
คุยกะเพื่อนเก่าสมัยประถม + มัธยม .. สลับกะไปซักผ้าตากผ้า
ดูนาฬิกาอีกที(แมร่ง)จะเที่ยงคืนแระ นังปุ๊ยังไม่ได้เอาของออกจากตู้สักอย่าง
เลยจำต้องรีบลาเพื่อนพ้องในเอ็มแระขนของออกจากตู้ก่อนเวลาเที่ยงคืนประมาณห้านาทีได้
สภาพหน้าบานตู้เลยดูเหมือนแผงขายเสื้อผ้านิดหน่อย ก็เนาะ เสื้อแขวนเยอะแยะเล้ยยย
18.06.09
ตื่นตอนหกโมงครึ่งเพราะ &E*(@*#&$
รีบจัดการทุกอย่างด้วยความรีบเร่ง แล้วตอนนั้นทางหอก็ประกาศว่า
ให้ทุกคนไปพร้อมกันที่อเนกตอนเจ็ดโมง เท่านั้นแหละหน้าห้องก็เริ่มคึกคัก รีบอาบน้ำกันใหญ่
แต่พวกเราในห้องก็ยังคง....ต้มน้ำเตรียมชงมาม่า รีดพงรีดผ้า แระบลาๆๆๆ
รอจนคนไม่พลุกพล่านอ่ะแหละถึงได้ไปอาบน้ำกัน
ไปถึงอเนกเจ็ดโมงครึ่งก็เข้าไปพร้อมกัน NR กลุ่มนึงที่นั่งคอยกันอยู่ก่อนแล้ว
แอบอยากนั่งบนแสตนแต่ว่าก็ได้นั่งข้างล่างอยู่ดี
กว่าคนจะทยอยเข้ามาหมด กว่างานจะเริ่มก็เล่นเอาหลับกันไปเป็นแถบๆ
เราก็สนุกกะการฟังเพลงจากโทรศัพท์กั๊ฟ คุยไปเรื่อยๆกันหลับ
แล้วพิธีก็เริ่มและจบลงอย่างรวดเร็วไม่ยืดเยื้อ (ชอบสุดๆ)
ผลการประกวดพานก็ NR ได้รางวัลไปครองด้วย เย้ๆๆๆ
ซึ่งรางวัลนี้ก็ทำให้อ้อมตาสว่างเลยเหอะ ฮ่าๆๆๆ
กลับมาหอด้วยความสุขใจเพราะคิดว่าตอนบ่ายกุว่างโลดดดด
แต่แอบได้ข่าวมาว่าต้องไปเรียน แล้วแมร่งกุเรียนสองวิชาเลย เซงสุดชีวิต
ทำฟงทำฟันไม่ต้องทำแมร่งแระชีวิตนี้ อยากขอเวลาว่างมั่งงงงงงง
นั่งๆนอนๆอยู่พักนึงต้องตื่นไปเรียนภาษาไทยอีกแระ เบื่อโคด
ไม่ได้เบื่อวิชาหรอกแต่เบื่อการเดินทาง สถานที่มันห่างกันแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ
สงสารคนเรียนมั่งเห้ออออ ฝนก็ตกเนาะ แถมไปถึงคนยังน้อยได้อีก
เรียนไทยจบก็มานั่งคิดอีกว่าต้องไปเรียนอังกฤษอีกมั๊ย
พอดีขับจั๊กก้าเลาะๆไปตามแอลเจอ NS ที่เรียนห้องเดียวกันพอดี
เลยถามว่าวันนี้ไปเรียนมั๊ย ก็ยังงงๆกันอยู่จนสุดท้ายก็ไปด้วยกันด้วยจั๊กก้าของเค้า
พอไปถึงคุณยามที่ VS บอกว่าวันนี้ไม่มีการเรียนการสอน
อ๊ากกกกกกกกกก ดีใจได้อีก เลยปั่นจั๊กก้ากลับหอกัน
(แต่แอบสงสารพริชชี่นิดนึง ก็ชั้นมันหนักเกินนนนน)
แล้วก็ได้กลับมานั่งๆนอนๆอีกรอบ รอเวลาไปเอาทะเบียนรถกับลงชมรม
ชั่งน้ำหนักของสองภารกิจที่ต้องทำวันนี้แล้วก็ตัดสินใจว่าชมรมมันสำคัญกว่า
ไปหน้าเอนกแล้วแบบ คนเยอะเกินไปป่ะ เฮ้อออ แค่เห็นก็เหนื่อยแล้ว
เบียดเสียด ติ๊ดบัตรเรียบร้อยก็เข้าไปเบียดข้างในกันต่อ
ผ่านซุ้มแรกถ่ายภาพก็นึกถึงสุชีวดาขึ้นมาทันที ซุ้มต่อไปก็เป็นของสภาฯ
แล้วก็แอบเห็น MUMU MAG เลยเข้าไปสอบถามรายละเอียด
ซึ่งมันตรงกับสิ่งที่ตั้งใจจะทำตั้งแต่แรกจริงๆ อยากทำหนังสือมากๆๆๆๆๆๆ
ยังไงก็ตั้งใจไว้แล้วก่อนเอนท์ ไม่ว่าจะอยู่ ม. ไหนก็อยากทำหนังสือ
ถ้าได้รับโอกาสนี้จริงๆก็คงดีเหมือนกัน
เพราะมันเป็นความฝันอีกอย่างนึงที่อยากจะทำ
หลังทำความฝันยิ่งใหญ่สำเร็จแล้ว
แล้วชมรมต่อไปที่สมัครก็คือชนบท เป็นอีกอย่างที่อยากทำ
อยากช่วยเหลือคนอื่น อยากไปสร้างอะไรดีๆให้กับสังคม
ไปค่าย ทำธงอะไรกุทำได้หมด ขอแค่ไม่เหลือบ่ากว่าแรงเป็นพอ
ถึงตอนแรกที่เห็นรูปกิจกรรมแล้วก็แอบคิดว่า เฮ้ย กุจะไหวมั๊ยว่ะเนี่ย กุคุณหนูเกินไปกับงานนี้หรือเปล่า
แต่สุดท้ายก็สมัครด้วยใจจริงๆ ยังไงก็สัญญากับตัวเองไว้แล้ว
มหิดลคือความฝันที่เป็นความจริง
ที่นี่ให้โอกาสเราได้ฝันต่อ
แล้วก็เป็นโอกาสที่ดี
ที่จะได้ทำความฝันที่สองสามสี่ห้า....ให้เป็นความจริงอีกครั้ง
... ณ มหิดล ...
ชมรมสุดท้ายก็คือ โรตาแลค เหตุผลก็คงรู้แก่ใจดีแหละเนาะ ฮ่าๆๆๆๆ
วันนี้ซ้อมสแตนแบบโหดสุดๆ ก่อนหน้านี้ตอนเช้าคุยกันเล่นๆว่า
ถ้าเกิดวันนี้ซ้อมสแตนตั้งแต่บ่ายโมงจนถึงสองทุ่มต้องตายแน่ๆ
แล้วสุดท้ายมันก็เป็นแบบที่คิดจริงๆ >o<
ก่อนเวลานัดไปเอาใบรับรองฯที่ OP เหนื่อยโฮกเหอะ
ร้อนก็ร้อน รีบแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ
กลัวไม่ได้กินข้าว + ไปไม่ทันนัด
พอไปถึงเริ่มรู้สึกว่าวันนี้ไม่ค่อยมีสมาธิเล้ยยย อาจเป็นเพราะแดดร้อน
ทำให้ต้องหยีตาตลอดเวลา แระมันก็ส่งผลให้เกิดอาการง่วง
แล้วผลลัพธ์ของมันก็คือ ไม่มีสตินั่นเอง ทำรามาเชียร์ผิดๆถูกๆอยู่นั่นอ่ะ
ทั้งๆที่แม่นมาโดยตลอด เลยต้องยกมือระเบียบสแตนด์อีกครั้งจนได้
กลับมาถึงหอตอนสองทุ่มกว่าๆ เริ่มคุยๆกันเรื่องเอาของออกจากตู้ต้อนรับวันไหว้ครู
ตอนแรกว่าจะไม่เอาออก อาจจะเปิดตู้ไว้ แต่วิวบอกว่าห้ามเปิดเพราะมันกลัว
ก็เออว่ะ ไม่เปิดก็ไม่เปิด งั้นก็ต้องเอาของออก
แต่ยังไม่ได้ทำอะไรก็จำต้องขับจั๊กก้าไปส่งอ้อมทำพานที่หอรามาฯ
ปั่นไปกะวิวกะผึ้งสองรอบ เหนื่อยเมื่อยล้ามั่กกกกกก
กว่าจะทำโน่นนั่นนี่เสร็จก็ปาเข้าไปสี่ทุ่มครึ่งล่ะ มานั่งออนเอ็มแป๊บนึง
คุยกะเพื่อนเก่าสมัยประถม + มัธยม .. สลับกะไปซักผ้าตากผ้า
ดูนาฬิกาอีกที(แมร่ง)จะเที่ยงคืนแระ นังปุ๊ยังไม่ได้เอาของออกจากตู้สักอย่าง
เลยจำต้องรีบลาเพื่อนพ้องในเอ็มแระขนของออกจากตู้ก่อนเวลาเที่ยงคืนประมาณห้านาทีได้
สภาพหน้าบานตู้เลยดูเหมือนแผงขายเสื้อผ้านิดหน่อย ก็เนาะ เสื้อแขวนเยอะแยะเล้ยยย
18.06.09
ตื่นตอนหกโมงครึ่งเพราะ &E*(@*#&$
รีบจัดการทุกอย่างด้วยความรีบเร่ง แล้วตอนนั้นทางหอก็ประกาศว่า
ให้ทุกคนไปพร้อมกันที่อเนกตอนเจ็ดโมง เท่านั้นแหละหน้าห้องก็เริ่มคึกคัก รีบอาบน้ำกันใหญ่
แต่พวกเราในห้องก็ยังคง....ต้มน้ำเตรียมชงมาม่า รีดพงรีดผ้า แระบลาๆๆๆ
รอจนคนไม่พลุกพล่านอ่ะแหละถึงได้ไปอาบน้ำกัน
ไปถึงอเนกเจ็ดโมงครึ่งก็เข้าไปพร้อมกัน NR กลุ่มนึงที่นั่งคอยกันอยู่ก่อนแล้ว
แอบอยากนั่งบนแสตนแต่ว่าก็ได้นั่งข้างล่างอยู่ดี
กว่าคนจะทยอยเข้ามาหมด กว่างานจะเริ่มก็เล่นเอาหลับกันไปเป็นแถบๆ
เราก็สนุกกะการฟังเพลงจากโทรศัพท์กั๊ฟ คุยไปเรื่อยๆกันหลับ
แล้วพิธีก็เริ่มและจบลงอย่างรวดเร็วไม่ยืดเยื้อ (ชอบสุดๆ)
ผลการประกวดพานก็ NR ได้รางวัลไปครองด้วย เย้ๆๆๆ
ซึ่งรางวัลนี้ก็ทำให้อ้อมตาสว่างเลยเหอะ ฮ่าๆๆๆ
กลับมาหอด้วยความสุขใจเพราะคิดว่าตอนบ่ายกุว่างโลดดดด
แต่แอบได้ข่าวมาว่าต้องไปเรียน แล้วแมร่งกุเรียนสองวิชาเลย เซงสุดชีวิต
ทำฟงทำฟันไม่ต้องทำแมร่งแระชีวิตนี้ อยากขอเวลาว่างมั่งงงงงงง
นั่งๆนอนๆอยู่พักนึงต้องตื่นไปเรียนภาษาไทยอีกแระ เบื่อโคด
ไม่ได้เบื่อวิชาหรอกแต่เบื่อการเดินทาง สถานที่มันห่างกันแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ
สงสารคนเรียนมั่งเห้ออออ ฝนก็ตกเนาะ แถมไปถึงคนยังน้อยได้อีก
เรียนไทยจบก็มานั่งคิดอีกว่าต้องไปเรียนอังกฤษอีกมั๊ย
พอดีขับจั๊กก้าเลาะๆไปตามแอลเจอ NS ที่เรียนห้องเดียวกันพอดี
เลยถามว่าวันนี้ไปเรียนมั๊ย ก็ยังงงๆกันอยู่จนสุดท้ายก็ไปด้วยกันด้วยจั๊กก้าของเค้า
พอไปถึงคุณยามที่ VS บอกว่าวันนี้ไม่มีการเรียนการสอน
อ๊ากกกกกกกกกก ดีใจได้อีก เลยปั่นจั๊กก้ากลับหอกัน
(แต่แอบสงสารพริชชี่นิดนึง ก็ชั้นมันหนักเกินนนนน)
แล้วก็ได้กลับมานั่งๆนอนๆอีกรอบ รอเวลาไปเอาทะเบียนรถกับลงชมรม
ชั่งน้ำหนักของสองภารกิจที่ต้องทำวันนี้แล้วก็ตัดสินใจว่าชมรมมันสำคัญกว่า
ไปหน้าเอนกแล้วแบบ คนเยอะเกินไปป่ะ เฮ้อออ แค่เห็นก็เหนื่อยแล้ว
เบียดเสียด ติ๊ดบัตรเรียบร้อยก็เข้าไปเบียดข้างในกันต่อ
ผ่านซุ้มแรกถ่ายภาพก็นึกถึงสุชีวดาขึ้นมาทันที ซุ้มต่อไปก็เป็นของสภาฯ
แล้วก็แอบเห็น MUMU MAG เลยเข้าไปสอบถามรายละเอียด
ซึ่งมันตรงกับสิ่งที่ตั้งใจจะทำตั้งแต่แรกจริงๆ อยากทำหนังสือมากๆๆๆๆๆๆ
ยังไงก็ตั้งใจไว้แล้วก่อนเอนท์ ไม่ว่าจะอยู่ ม. ไหนก็อยากทำหนังสือ
ถ้าได้รับโอกาสนี้จริงๆก็คงดีเหมือนกัน
เพราะมันเป็นความฝันอีกอย่างนึงที่อยากจะทำ
หลังทำความฝันยิ่งใหญ่สำเร็จแล้ว
แล้วชมรมต่อไปที่สมัครก็คือชนบท เป็นอีกอย่างที่อยากทำ
อยากช่วยเหลือคนอื่น อยากไปสร้างอะไรดีๆให้กับสังคม
ไปค่าย ทำธงอะไรกุทำได้หมด ขอแค่ไม่เหลือบ่ากว่าแรงเป็นพอ
ถึงตอนแรกที่เห็นรูปกิจกรรมแล้วก็แอบคิดว่า เฮ้ย กุจะไหวมั๊ยว่ะเนี่ย กุคุณหนูเกินไปกับงานนี้หรือเปล่า
แต่สุดท้ายก็สมัครด้วยใจจริงๆ ยังไงก็สัญญากับตัวเองไว้แล้ว
มหิดลคือความฝันที่เป็นความจริง
ที่นี่ให้โอกาสเราได้ฝันต่อ
แล้วก็เป็นโอกาสที่ดี
ที่จะได้ทำความฝันที่สองสามสี่ห้า....ให้เป็นความจริงอีกครั้ง
... ณ มหิดล ...
ชมรมสุดท้ายก็คือ โรตาแลค เหตุผลก็คงรู้แก่ใจดีแหละเนาะ ฮ่าๆๆๆๆ
